Tajno oružje CIA-e: Vehhabizam
- Jan 6
- 3 min read
24 septembar 2025. godine.
Tucker Carlson je objavio eksplozivni dokumentarac o 11. septembru 2001. godine. U opisu prve epizode, koja nosi naslov „CIA-ina tajna misija koja je pošla po zlu“, stoji:
„Bivši agent FBI-a, koji je bio raspoređen unutar CIA-ine jedinice zadužene za Osamu bin Ladena, Mark Rossini, tvrdi da je CIA bila u potpunosti svjesna da se otmičari povezani s napadima 11. septembra nalaze na teritoriji Sjedinjenih Američkih Država i da planiraju napad. Umjesto da o tome obavijesti FBI, CIA je pokušala regrutirati dvojicu otmičara za operaciju tzv. ‘lažne zastave’, koja je ubrzo izmakla kontroli. Ova neuspjela misija otvara hitna pitanja u vezi s državnom tajnovitošću, obavještajnim propustima i stvarnim događajima koji su prethodili 11. septembru.“
Uključenost CIA-e u događaje od 11. septembra, kao i navodno orkestriranje operacije „lažne zastave“, postala je, prema ovom narativu, toliko očigledna da o njoj izvještavaju čak i ličnosti iz glavnih medijskih tokova, poput Tuckera Carlsona.
Jedan od ključnih elemenata ove priče jeste uključenost bliskoistočnih obavještajnih službi, konkretno onih iz Izraela i Saudijske Arabije, domovine vehhabizma.
Vehhabizam i CIA
Od kasnih 1970-ih godina, CIA je, prema ovom prikazu, formirala vehhabijske grupe kako bi u njeno ime provodile vojne operacije. To je ostvarivano posredstvom američkog saveznika Saudijske Arabije, koja je vršila regrutaciju i ideološku indoktrinaciju pripadnika tih grupa.
Ključna ličnost koja povezuje CIA-u i Saudijsku Arabiju jeste Bandar bin Sultan Al Saud.
Bandar je obavljao dužnost saudijskog ambasadora u Sjedinjenim Američkim Državama u periodu od 1983. do 2005. godine, a potom je bio na čelu saudijske obavještajne službe (Ri’āsat al-Istikhbārāt al-‘Āmmah) od 2012. do 2014. godine.
Zbog bliskog ličnog prijateljstva s američkim predsjednikom Georgeom W. Bushom, dobio je nadimak „Bandar Bush“. Upravo je Bush pokrenuo tzv. „Globalni rat protiv terorizma“ nakon napada 11. septembra.
Tokom 1970-ih i 1980-ih godina, CIA je koristila vehhabijske grupe, uključujući Al-Qaidu, kako bi oslabila Sovjetski Savez tokom rata u Afganistanu.
Tokom 1990-ih godina, iste su grupe korištene za slabljenje Rusije i njenih saveznika tokom ratova na Balkanu.
Od početka 2010-ih godina, CIA je, prema ovom narativu, koristila vehhabijske grupe, uključujući Al-Qaidu, ISIS i Front al-Nusra, s ciljem slabljenja Rusije i Irana u ratu u Siriji.
Carlsonov dokumentarac o 11. septembru iznosi opsežne dokaze prema kojima je CIA navodno regrutirala otmičare povezane s Al-Qaidom i pomogla im da dobiju vize za ulazak u Sjedinjene Američke Države.
Naknadni napadi 11. septembra poslužili su kao opravdanje za američke i izraelske vojne kampanje širom Bliskog istoka tokom posljednje dvije decenije. Te operacije bile su usmjerene protiv Iraka, Sirije, Libije, Libana, Palestine i Irana.
John Brennan je, prema ovim tvrdnjama, facilitirao izdavanje američkih viza otmičarima. U to vrijeme bio je šef CIA-ine stanice u Saudijskoj Arabiji, a kasnije je unaprijeđen na poziciju direktora CIA-e, koju je obavljao od 2013. do 2017. godine.
Njegov prethodnik bio je David Petraeus, direktor CIA-e u periodu 2011–2012, koji je ranije obavljao dužnost generala i komandanta američkih vojnih snaga u Iraku i Afganistanu u okviru „Globalnog rata protiv terorizma“.
Petraeus je poznat po uspostavljanju programa Timber Sycamore u Siriji, putem kojeg su naoružavane vehhabijske grupe poput Fronta al-Nusra. Ove sedmice u New Yorku je izjavio da ima otvoren prijateljski odnos s Abu Muhammadom al-Jolanijem, koji je nedavno preuzeo vlast u Siriji i usmjerio zemlju ka bližim odnosima s Izraelom.
Važno je naglasiti da je, prema ovom tumačenju, vehhabijski pokret transformisan u instrument djelovanja CIA-e.
Vehhabizam, kako se tvrdi, podučava neprijateljstvo prema svim ne-vehhabijskim muslimanima, koje njegovi sljedbenici smatraju ekstremnim devijantima ili nevjernicima. Također se navodi da vehhabijska doktrina uči kako je primarna dužnost muslimana služenje vlastima Saudijske Arabije, čiji se vladar smatra poglavarom globalne muslimanske zajednice i osobom koja ne smije biti kritizirana, bez obzira na njegove postupke.
Ovakvo stanje, prema ovom narativu, omogućava CIA-i efektivnu kontrolu nad vehhabijskim pokretima, budući da se, kada je potrebna njihova aktivnost, saudijskoj vladi upućuje zahtjev za izdavanje odgovarajuće naredbe.
Između 1970-ih i 1990-ih godina, CIA je, prema ovim tvrdnjama, prvenstveno koristila vehhabijske grupe u okviru Hladnog rata s ciljem slabljenja Sovjetskog Saveza.
Međutim, nakon 11. septembra, njihova primarna upotreba navodno je usmjerena ka unapređenju interesa Izraela, u skladu s tzv. Yinonovim planom, kroz slabljenje i destabilizaciju muslimanskih susjeda Izraela.
Od 11. septembra nadalje, vehhabijske aktivnosti navodno su usmjerene protiv islamističkih pokreta, poput Muslimanskog bratstva i Hamasa, kao i protiv šiitskih pokreta, uključujući Hezbollah, Iran i Hute, jer se oni smatraju najvećom prijetnjom trajnoj izraelskoj hegemoniji na Bliskom istoku.
Kako na internetu, tako i na terenu, vehhabijske strukture se, prema ovom prikazu, ponašaju kao privatna vojska CIA-e u svrhu unapređenja geopolitičkih interesa Sjedinjenih Američkih Država i Izraela. U tom kontekstu, one se ne predstavljaju kao saveznici muslimana niti kao iskreni sljedbenici islamske vjere, već kao njihova suprotnost.
